20 دی‎ماه خونین

20 دی‎ماه خونین
‌صدای آژیر خطر در فضا پیچید. صفوف منظم دانش‌ آموزان بر اثر رعب و وحشت به ‎ هم ریخت. هنوز صدای آژیر قطع نشده بود که دو موشک هوا به زمین در مقابل مدرسه به زمین اصابت کرد. آسمان صاف مدرسه در دود و غبار غلیظ گم شد و سکوت مرگباری همه جا را فرا گرفت. اندکی بعد از انفجار، اشیای مختلف از کیف و کفش دانش ‎ آموزان تا دست و پای قطع شده از آسمان به زمین باریدن گرفت.

به گزارش گروه فرهنگی ایمان نیوز، ‌صحنه ‎‌دردناکی بود، بعضی ‌ها زیر آوار مانده بودند و بعضی‌‎ ها مجروح و ناله‌هاﻱ ضعیفی از دهان کوچک به خون آغشته آنها بیرون می‌آمد.
کودکانی که تا دیروز در یک کلاس و یک مدرسه کنار هم درس می‌‎ خواندند و با هم بازی می‌کردند حالا با بدنی غرق در خون و جسمی بی‌جان کنار هم افتاده بودند.
20دی ‎ماه سال 1365 ساعت 12 و 45 دقیقه دو فروند موشک دشمن بعثی، دو نقطه شهر بروجرد را به تلی از خاکستر و آتش مبدل کرد.
یکی از نقاط مورد اصابت موشک، دو مدرسه شهید فیاض بخش و امام حسن مجتبی(ع) بود که دانش‌آموزان ابتدایی نوبت عصر مدرسه در بیرون و حیاط مدرسه تجمع کرده بودند. ناظم زنگ مدرسه را به صدا درآورد. عده زیادی هنوز در خارج از مدرسه به سر می‌ بردند که یکباره صدای رادیویی که از بهشت شهدا، پیروزی‌های رزمندگان اسلام را پخش می‌کرد، قطع و وضعیت قرمز اعلام شد.
بر اثر این موشکباران، 68 نفر از دانش‌ آموزان مدارس شهرستان بروجرد به شهادت رسیدند و امروز سی و دومین سالگر آن فاجعه بزرگ بو‌.ده که آن جنایت، تنها گوشه کوچکی از جنایات صدام است.
محمود روزبهانی مدیر سابق مدرسه امام حسن مجتبی(ع) بروجرد در این باره، اظهار کرد: چند لحظه قبل از این حادثه وقتی وارد مدرسه شدم دانش آموزان با دویدن سعی می‌کردند تا به مدرسه برسند تا مبادا بعد از مدیر وارد شوند.
وی تصریح کرد: دانش آموزانی در مدرسه آماده شده بودند تا به یمن پیروزی رزمندگان در کربلای 5 سرودی را برای دانش آموزان بخوانند اما درست همان لحظه انفجاری رخ داد و چند لحظه همه جا در تاریکی فرو رفت و بعد از اینکه چشمان خود را باز کردم صحنه‌هایی را دیدم که هنوز در خاطرم هستند.
روزبهانی اضافه کرد: در هر قسمت از مدرسه دانش آموزانی بودند که بی جان بر روی زمین افتاده بودند، دانش‌آموزانی که شاید تصوری از جنگ نداشتند اما مظلومانه به شهادت رسیدند.
مدیر سابق مدرسه امام حسن مجتبی(ع) بروجرد بیان کرد: با هر سختی که بود خود را به درب مدرسه رساندم و درب را باز کردم تا دانش‌آموزانی که از این قیامت جان سالم به دربرده‌اند، به خانه‌های خود بروند. همان‌جا بر روی زمین افتادم و وقتی چشم‌باز کردم متوجه شدم در بیمارستان در حال مداوا هستم.
20 دی‌ماه همیشه باید در تقویم جمهوری اسلامی ایران تا ابد بماند و سندی باشد برای شهادت مظلومانه دانش آموزان شهرستان بروجرد که در مدرسه به فیض شهادت رسیدند‌. نوگلانی که مظلومانه به خاک و خون کشیده شدند.


انتهای پیام

افزودن نظر